[ExTG] Amanojaku Mayonaka

posted on 23 Nov 2011 01:17 by harven
โยวไคแห่งการสลับขั้ว
{อามาโนะจากุ มาโยนากะ 

 
 

ความสามารถ : ควบคุมความตรงกันข้าม (การที่จะสลับได้ต้องเป็นสิ่งที่มีอยู่ และมีสิ่งตรงข้าม
ที่เปรียบเทียบกัน 2 สิ่ง อย่างชัดเจนเท่านั้น โดยหลักๆแล้วจะเน้นไปที่ธาตุ กับ ทิศทาง
มีอย่างอื่นบ้างเพื่อความเสื่อมในชีวิต

สิ่งที่ไม่มีอยู่แล้วไม่สามารถเปลี่ยนเป็นมีได้ ถ้าทำได้เราจะไปเขียนเล่นเองบนกำแพง lol )

ใช้พลังแสง โดยอ้างชื่อสเปลเป็นชื่อบิฉะมอนเทน
(ก็แค่อ้างชื่อแหละน้าาา)
ความอันตราย : ไม่แน่นอน (มันเมา)
ความเป็นมิตรต่อมนุษย์ : สูงที่สุด (มันบ้า)
สถานที่หลักในการทำกิจกรรม : ป่าเวทย์มนต์, ร้านอาหารที่มีLกฮ, หมู่บ้านมนุษย์ (ชอบค้างที่สุสาน)
ที่อยู่ปัจจุบัน : ตำหนักมารปฐพี 
 
 
รูปแบบกระสุน : ลำแสงแตกออกมาเป็นห่ากระสุน ,โจมตีระยะประชิด, ปาเหล้า , 
(แพทเทิ่ลดันมาคุจำพวกสลับทิศทางกระสุน ชวนปวดหัว และอื่นๆที่ยังไม่ได้คิด... )


สเปลการ์ด: การ์ดแปลงเพศชาวบ้าน การ์ดทิศทาง การ์ดธาตุ
และการ์ดแสงอีกมากมาย lol (อยู่ระหว่างการศึกษาข้อมูล)


Str - ?? (สูงกว่าระดับเฉลี่ยของโยวไคธรรมดาหน่อย ลูกครึ่งโยวไคยักษ์หนิเนอะ)
Agi - ต่ำ (เชื่องช้า แต่มีความถึกสูงมากกกกก เพราะเป็นเกราะของบิฉะมอนเทน)
Vit - 120 Max
Int - ?? (ฉลาดมั้ย? ไม่ค่อย ผปค.โรลไม่เป็น แต่มีพลังเวทย์ให้ใช้
สเปลอยู่พอควร แต่ใช้ระยะเวลานานมากในการฟื้นฟู)
Dex - ต่ำ
(หากเป็นกระสุนส่วนใหญ่จะไม่มีทิศทางที่ตายตัว
หากเป็นอาวุธจะเหวี่ยงโดยไม่ค่อยมุ่งไปที่เป้าหมายโดยตรงสักเท่าไหร่)
Luk - 60 (มีเจ้านายเป็นเทพแห่งนักรบ + สมบัติ น่าจะพอมีโชคอยู่นะ)

 
 
สูง : 172
เพศ : ชาย (บอกว่าตัวเองสวยที่สุดในเก็นโซเคียว)
อายุ : หงำเหงือก (มีอายุนิดนึง แต่ไม่ขั้นอวุโส ยังติดกิเลสอยู่พอสมควร)

เผ่า : ลูกครึ่ง - ครึ่งโยวไคครึ่งยักษ์ (อามาโนะจากุ+ยักษ์)
 
ไอเทม+อาวุธ : [ทวน + เจดีย์ศักดิ์สิทธิ์](กำไลสองข้างเปลี่ยนเป็นอาวุธสองอย่างนี้ได้)
[สาเกของทคคุริโกะ] [สาเกของอามาโนะจากุ] [สารพันเหล้าs]

รูปลักษณ์ : มีรูปร่างภายนอกเหมือนมนุษย์ผู้ชายอายุประมาณ 18 - 20 ปี ผมสั้นสีม่วงไม่ค่อยเป็นทรง 
ออกยุ่งๆอยู่มาก นัยน์ตาสีเขียวใบตอง สวมเสื้อแบบข้างบน ขึ้นไปดูเอา(lol)
โดยส่วนใหญ่จะแบกถังใหญ่(โอ่ง)บรรจุเหล้า-สาเก (ที่ผลิตได้ในเกนรโซเคียว อาจมีหลุดมาจากโลกภายนอกบ้าง แต่ต้องสะสมเอาเอง) ไว้ข้างหลัง มีเขาคู่เบี้ยวๆสีแดงซ่อนอยู่ จะปรากฏให้เห็นต่อเมื่อแสดงพลัง
*เปลี่ยนการแต่งกายเป็นชุดเกราะนักรบเมื่ออยู่ในการต่อสู้ที่เอาจริง* (หลักๆจะเป็น Last Spell + Last word
แต่ก็ใช้ในสเปลระดับสูงๆส่วนใหญ่เหมือนกัน)

ลักษณะนิสัย : กวนตีน ขี้เล่น ชอบส่ายเอว พลังระดับโยวไค ตรรกะระดับโยวเซย์ 
อารมณ์ไม่สเถียร บางทีก็เฮฮา บางทีก็นิ่งเกินคาด อยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ
เมาหลับพับไปทั่ว หากสร่างเมา นิสัยหลายอย่างจะตาลปัต (หลายอย่าง = ไม่หมดนะเคอะ)
*เลิกกินมนุษย์เป็นๆ ส่งผลให้มีพลังอ่อนแอลงมาก เมื่อเทียบกับแต่ก่อน แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่
*หากเป็นเนื้อมนุษย์จากโครซีซ จะพิจารณาเป็นพิเศษ เอ้ย ก็กินล่ะน้า 
 
สิ่งที่ชอบ: มนุษย์, เหล้า

สิ่งที่เกลียด: เผ่าพันธุ์ที่ทำร้ายกันเอง

ประวัติ : [อดีตข้ารับใช้เทพแห่งนักรบ 'บิฉะมอนเทน'
....บลาๆๆดูว.../ตัดจบ] (ไว้คิดกันทีหลัง ไม่มีผลต่อปัจจุบันเท่าไหร่หรอกมั้ง)
 
[ณ เก็นโซเคียวสมัยโบราณ ไม่ทราบช่วงเวลาที่แน่ชัด 
ขณะที่รอเวลากลับไปรับใช้บิซามอนเทน มาโยนากะสมัยนั้นได้ออกเดินทางทั่วเก็นโซเคียว
จนมาพบบ้านหลังหนึ่งมีโรงเก็บของขนาดใหญ่อยู่ข้างหลังบนหุบเขาอันแสนห่างไกลหมู่บ้านมนุษย์
บ้านหลังขนาดนี้น่าจะมีมนุษย์ไม่ต่ำกว่าห้าคนเป็นแน่ ถังเก็บเนื้อมนุษย์ที่แบกไว้กลางหลัง
ก็ว่างแล้ว เขาคิดว่าช่างเป็นเวลาที่ประจวบเหมาะต่อการเติมสเบียงยิ่งนัก
เขาไม่รีรอ ทำลายประตูบ้านและเดินเข้าไปหมายเอาชีวิตมนุษย์ทุกคนในบ้านหลังนี้
แต่สิ่งที่เขาพบคือความว่างเปล่าทั้งที่มีตะเกียงจุดอยู่รอบบ้าน มีกลิ่นเหม็นเหมือนอะไรหมักโชยไปทั่ว
เขาเดินจนไปถึงโกดังหลังบ้าน กลิ่นเหม็นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเข้าไปถึงห้องในสุด
พบเงาจางๆรูปร่างมนุษย์ 'กลิ่นอายของมนุษย์ หึ คนเดียวมันจะไปพอไส้อะไร' เขาคิดก่อนจะพุ่ง
ตัวไปข้างหน้าเพื่อจัดการกับสิ่งนั้น แต่ทว่าเจ้าสิ่งนั้นกลับเป็นฝ่ายวิ่งเข้ามากระแทกเขาเอง
มันถือขวดบรรจุน้ำสีอำพันกระแทกเข้าปากของมาโยนากะจนเขาล้มลงด้วยความตกใจ
สิ่งนั้นคือหญิงสาวหน้าตาสละสลวยตรงข้ามกับพฤติกรรมของเธอ เธอขึ้นคร่อมตัวแล้วเอาเหล้า
กรอกปากเขาโดยที่เขายังอึ้งอยู่ว่านี่หรือมนุษย์ ไม่เคยพบเจอมนุษย์ที่กล้าหาญขนาดนี้
เขาลุกแล้วหิ้วหญิงสาวผู้นั้นขึ้น จึงทราบว่า...เธอกำลังเมา แค่อยากได้เพื่อนก๊งเหล้าด้วย
เธอแยกไม่ออกว่าตรงหน้าคือโยวไคมิใช่มนุษย์ เขาจึงตัดสินใจสนทนาเป็นเพื่อน
ก่อนที่จะจับเธอกิน
 
เธอผลอยหลับไปตอนรุ่งสาง เขาจับคอเธอแล้วยกขึ้น เริ่มออกแรงกด...
และคิดอะไรบางอย่าง....ก่อนที่จะวางเธอลงและเปลี่ยนเป็นอุ้มด้วยมือสองข้างไปวางไว้บนฟูก
ในบ้านข้างหน้าโกดัง
 
เมื่อเธอตื่นและได้สติกลับมาและรู้ในทันทีว่าบุคคลตรงหน้าเป็นโยวไค เธอตกใจมาก
และวิ่งออกจากที่นอนไปอยู่ที่มุมห้องด้วยท่าทางกลัวมากๆ
เขาส่ายหน้าเอือมๆแล้วบอกเธอว่าเขาไม่กินเธอหรอก กินเข้าไปคงเมาตายยันชาติหน้า
 
เมื่อได้สนทนาก็ได้รู้ว่าเธอชื่อทคคุริโกะ[とっくりこ](ทคคุริ - ขวดเหล้าสาเก) เธอทำงานอยู่ในตระกูล
หมักเหล้า ครอบครัวถูกกินโดยโยวไคภูเขา จึงเหลือเธอตัวคนเดียว ใช้สูตรการหมักเหล้าที่ต้นตระกูล
เหลือไว้ แลกกับอาหารที่จะมีพ่อค้าเวียนมารับเพียงเดือนละครั้ง ด้วยความที่ว่าเป็นโรงหมักเหล้า
ที่อยู่ห่างไกล จึงแทบไม่มีผู้ใดรู้จักเลย เธอใช้ชีวิตด้วยการเก็บผลไม้ป่าและเลี้ยงสัตว์ไม่กี่ตัวหลังโรงหมักเหล้า
 
เขาตัดสินใจอาศัยอยู่แถวนี้ซักพักและได้แวะเวียนมาที่บ้านหลังนั้นบ่อยขึ้นจนกลายเป็นทุกวัน
ทคคุริโกะเองก็เริ่มไว้ใจและสอนมาโยนากะให้รู้จักมนุษย์อย่างแท้จริง
จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เขาเริ่มสนิทสนมกับมนุษย์ 
 
กลุ่มมนุษย์ชาวบ้านที่ขึ้นมาล่าสัตว์บนภูเขาเริ่มสังเกตได้ว่ามีมนุษย์ให้แหล่งพักพิงแก่โยวไค

วันหนึ่งขณะที่มาโยนากะได้ออกไปหาวัตุดิบหมักสาเกให้ทคคุริโกะ กลุ่มมนุษย์ชาวบ้านได้ส่ง
นักล่าที่มีฝีมือสูงขึ้นมาบนภูเขามาหมายจะทำลายทุกชีวิตในโรงหมักเหล้านี้เพื่อความปลอดภัย
ของเหล่ามนุษย์ นักสังหารได้ตรงเข้าไปหาทคคุริโกะที่กำลังเก็บผลไม้มาเป็นวัตถุดิบ
เขากระชากคอเสื้อเธอขึ้น เค้นถามถึงโยวไค ที่อาศัยอยู่กับเธอ ทคคุริโกะปฏิเสธที่จะตอบ
และพยามดิ้นรนสุดชีวิต 
 
มาโยนากะที่กำลังตัดสินใจจะบอกอะไรบางอย่างแก่ทคคุริโกะ กลับมาบ้านพร้อมผลไม้จากยอดเขา
เขาได้ยินเสียงกรีดร้องของทคคุริโกะดังมาจากหลังโรงหมักเหล้า เขาจึงรีบวิ่งไปที่นั่น
ต้นหญ้าในบริเวณนั้น อาบไปด้วยเลือดของทคคุริโกะ ศพของทคคุริโกะแทบไม่เหลือซากความเป็นมนุษย์  
แสงสีทองเริ่มปรากฏขึ้นในมือมาโยนากะ เขาไม่คิดว่ามนุษย์ด้วยกันจะทำเรื่องแบบนี้ได้ลงคอ
 
ลำแสงเหลืองทองปกคลุมพื้นที่รอบภูเขา โดยมีจุดกำเนิดมาจากพื้นที่ใกล้ๆยอดภูเขา
พื้นที่รอบๆไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ไม่มีต้นไม้ ไม่มีบ้าน ไม่มีโรงหมักเหล้า ไม่มีแม้กระทั่งซากมนุษย์
มีแต่โยวไคทีรูปลักษณ์ภายนอกเหมือนมนุษย์ที่ยืนก้มหน้าอดกลั้นความรู้สึกของเขาไว้... ]
 

 
 
ข้อมูลความเสียหาย :

*สลับขั้วโดยไม่คำนึงถึงผลที่ตามมา, ขโมยสุรา , ขโมยสัตว์เลี้ยงชาวบ้าน

- เคยทำให้เทพแปดล้านผู้มีบริวารศรัทธาแก่กล้า เกือบสลายไปจากโลกเนื่องจากสลับขั้วความศรัทธา
- ขโมยเหล้าจากโรงเหล้า, โรงแรม (บางครั้งจะนำวัตถุดิบหมักสุราไปไว้แทนที่)
- ขโมยสัตว์เลี้ยงชาวบ้านมาแกล้มเหล้า แถมยังแบ่งส่วนมาคืนเจ้าของอีกแหน่ะ! 
 
{ตัวอย่างรายงานการพบเห็น}
 
- ..................................................... - สัปเหร่อ
- แค่โยวไคกะเทยเฒ่าขี้เมาตนนึงเท่านั้น... - ซาชิกิวาราชิที่ผ่านมา
- ถึงจะดูหยาบคาย แต่ก็คงมิได้มีเจตนาร้ายอะไร คิดว่าคงเป็นโยวไคที่อัธยาศัยดีกระมัง? - เซียน
- บางทีก็นำของป่ามาแลกกับอาหาร บางทีสัตว์ที่เลี้ยงไว้ก็หายไปซะอย่างนั้น
  เดาใจไม่ได้เลย  - มนุษย์ในหมู่บ้าน
- ชอบแอบมาขโมยเหล้าเวลากลางคืน แต่ส่วนใหญ่ก็จะทิ้งผลไม้ป่าไว้เป็นของตอบแทน - มนุษย์เจ้าของโรงสุรา
- เจอทุกครั้งในงานเทศกาลหมู่บ้าน พี่ชายชอบบอกว่าตัวเองสวยที่สุดในเก็นโซเคียว - เด็กมนุษย์ผู้ชาย
- เหล้าอร่อยสุดๆเลยล่ะ~ ไว้มาดื่มกับข้าอีกเน้อ~ - นูราริเฮียง
- มีเหล้าเยอะแยะเลย ว่าจะขอเพิ่มอีกซักหน่อยน้า - ป้าสีดำ
- เอ...ดูเหมือนว่าจะดื่มอยู่ตลอดเลยนะคะ...อ๊ะ...เดี๋ยว ห้ามเอาพวกเด็กๆไปเล่นแบบนั้นนะ ;w;! - ประทีปสุดท้ายแห่งผู้สิ้นไร้หนทาง
- เห็นโผล่มาที่ป่าบ่อยเลยนะ กลิ่นเหล้าโชยมาแต่ไกลเลย แต่... อย่าแดร็กตรูได้ม้ายยยยยยยยย - โยวไคนกพิราบไม่พึงประสงค์ออกนาม 
- วันนั้นที่มาขโมยเหล้าในบาร์ อย่าให้เจอตัวนะคะ - บริกรบาร์
- .......รู้สึกเหมือนลุงขี้เมาธรรมดา...แต่ก็น่าจะเป็นคนดีล่ะมั้งคะ? - เมดบางคน
- เมาทุกวันกลิ่นเหล้าหึ่งเลยว่ะ... - มนุษย์ผู้ใช้ดาบเวท 
 

Comment

Comment:

Tweet